اين مهيت به خود وجودش اين گونه نيست ( امكان به معانى ديگر نيز در استعمالات فلسفى مىآيد كه از آن جمله به معنى « قوه » است كه مقابل « فعليت » است و همچنين ضرورت گاهى به معنى « لزوم عدم » نيز مىآيد كه مترادف با امتناع و استحاله مىباشد چنان كه مىگوييم « سلب واقعيت از خودش ضرورى العدم و ممتنع و محال مىباشد » ) . بيان ديگر از جمله بديهياتى كه ما كوچك‌ترين شك و ترديد در آن روا نداشته و مؤثرترين سلاح علمى خود مىدانيم « قانون عليت و معلوليت » است 1 ( هر حادثه علتى دارد ) .